Filters

Filters

  • Meer Levertijd  

Hendrik Groen

Hendrik Groen is een groot mysterie. Wie is Hendrik Groen, de auteur van de dagboeken “Pogingen om het leven te veranderen”, “Pogingen iets van het leven te maken” en “Zolang er leven is”?

Over die vraag wordt in sommige letterkundige kringen flink gediscussieerd. Het ligt blijkbaar niet voor de hand dat de ironische bespiegelingen over ouderdom uit de pen komen van iemand die zich nooit eerder heeft geroerd. Het dagboek begon op de site van het internettijdschrift Torpedo, en vrijwel iedereen die wel eens wat voor dat tijdschrift schreef, is ‘verdacht’: A.L. Snijders, Nico Dijkshoorn, Marcel van Roosmalen om er maar een paar te noemen. Maar ook namen als Bert Keizer, Sylvia Witteman en Peter de Smet staan op de kandidatenlijst.

Lees meer

Geert Mak

De Nederlandse auteur Geert Mak combineert in zijn werk literatuur met geschiedenis. In 1992 debuteerde hij met De engel van Amsterdam, gevolgd door Een kleine geschiedenis van Amsterdam. Zijn meest populaire boek, De eeuw van mijn vader verscheen een paar jaar later. Hierin stond zijn eigen familiegeschiedenis centraal, die hij aan de hand van bewaarde brieven, ansichtkaarten en interviews onderzocht en beschreef. Van deze bestseller werden een half miljoen exemplaren van verkocht.
Voor het NRC Handelsblad reisde hij twaalf maanden door Europa. Dat werd een bijzonder reisverslag, dat uiteindelijk in boekvorm verscheen. Geert Mak heeft verschillende grote prijzen gewonnen, zoals de Henriëtte Roland Holstprijs, het beste boek van het jaar en de Publieksprijs. In 2007 schreef hij het Nationale Boekenweekgeschenk en hij ontving een eredoctoraat van de Open Universiteit Heerlen voor zijn verdiensten op het gebied van geschiedschrijving.

Lees meer

Elena Ferrante

Elena Ferrante is ongekend populair, zowel in Italië als daarbuiten. Haar Napolitaanse romans worden wereldwijd verslonden en haar ware identiteit was de afgelopen 20 jaar een van de best bewaarde geheimen van Italië. Was, want vorig jaar kwam er een einde aan het kat-en-muisspel tussen Ferrante en degenen die jacht maakten op haar echte naam. Onderzoeksjournalist Claudio Gatti identificeerde haar als Anita Raja, een vertaalster met een Duitse moeder en een Napolitaanse vader.

Elena schrijft niet zomaar onder een pseudoniem. Ze vindt namelijk dat Italianen te veel bezig zijn met schrijvers en te weinig met de literatuur zelf. Dat vonden ze zelf eigenlijk ook wel, dus niemand wilde écht weten wie Elena Ferrante was. De zoektocht was daar ook te leuk voor. Toen de journalist haar als Anita Raja exposeerde, kon hij dan ook niet op positieve reacties rekenen. Sterker nog, het publiek was woest. Het mysterie rondom de schrijfster is een groot onderdeel van de aantrekkingskracht en dankzij Gatti was de lol er ineens een beetje af.

Of Anita Raja werkelijk de vrouw achter het pseudoniem is, valt trouwens nog te bezien. Ferrante’s uitgeverij noemde de onthulling ‘walgelijk’ maar heeft niet toegegeven dat Gatti het bij het rechte eind had. Raja zelf weigert te reageren. Verder wordt er nog gespeculeerd dat het wellicht Raja’s echtgenoot, Domenico Starnone, is die achter het pseudoniem schuilgaat. Wie de ware Ferrante ook is, wij blijven haar prachtige boeken met veel plezier (her)lezen.

Lees meer

Herman Koch

We kennen hem natuurlijk van Jiskefet, als een van die markante en bovenal grappige acteurs. Tegenwoordig roemen we vooral zijn sublieme pen, waar de virtuoze geest van Koch vandaag de dag zijn heil vindt. Herman Koch timmert hard aan de weg om een internationale grootheid te worden. Daar mogen we behoorlijk trots op zijn. Het diner is dé roman waarmee Koch wereldberoemd werd. De rechten ervan zijn aan bijna 50 landen verkocht. Het boek stond wekenlang op de bestsellerlijst van The New York Times. Wereldwijd meer dan 2,5 miljoen verkochte exemplaren. En in 2017 zien we Richard Gere schitteren in de Amerikaanse verfilming.

Lees meer

Paulien Cornelisse

Paulien Cornelisse (1976) is theatermaakster en columniste. Ze stond in 2007 in de finale van het Leids Cabaret Festival. Een jaar later ging haar eerste avondvullende cabaretvoorstelling van start. Ze schrijft columns voor NRC.next, Mind Magazine en de Wereldomroep. Paulien schreef Taal is zeg maar echt mijn ding. In 2012 verscheen En dan nog iets, het vervolg op het eerste boek. In 2013 kreeg ze een platina boek voor TIZMEMD - 500.000 exemplaren verkocht. In 2016 verscheen met De verwarde cavia een humoristische schets over het alledaagse kantoorleven.

In de herfst van 2010 won Paulien Cornelisse voor haar schrijfwerk de Tollensprijs. In 2012 werd En dan nog iets genomineerd voor de NS Publieksprijs.

Lees meer