Het Pauperparadijs 4,1 5 35 35
Het boek leest heel fijn. De opbouw van het beschrijven van een familieverhaal over bijna twee eeuwen is heel boeiend gedaan. Ik wist niets van dit stuk geschiedenis af, terwijl het zo aanwezig blijkt te zijn geweest. Compliment! 2 juli 2010
Het Pauperparadijs voert je aan de hand van de levens van één familie, die van de schrijfster, terug in de historie. Hoe verging het arme mensen. Wat was de reden van hun armoede. Waarom ontaardde die vaak in alcoholisme, een zwervend leven, ellende. Wat deed de Staat voor deze mensen.De kolonie Veenhuizen was een plaats om hen op te vangen en voor te bereiden op een beter leven straks in de maatschappij. Ze wordt uitgebreid beschreven op basis van feitelijke stukken en foto's.Het boek is een indrukwekkend document dat je een totaal andere kijk geeft op het leven van mensen die in hun leven weinig geluk ontmoetten. Het is een ontroerend rapport, dat je gedachten nog lang bezighoudt.Het gevangenismuseum Veenhuizen is een waardevolle aanvulling op het boek en maakt alles nog meer begrijpelijk. 1 juli 2010
Ik had er veel van verwacht. Ben zelf geboren in Amsterdam Noord en zowel mijn vader als mijn moeder komen uit Drente. Ik had veel aanknopingspunten verwacht. Ik vond het alleen een opsomming van feiten. Jammer 30 juni 2010
Dit boek is een absolute aanrader. De schijfster is op zoek gegaan naar de geschiedenis van haar eigen familie en heeft deze indrukwekkend beschreven, maar tijdens het lezen van dit boek besef je al gauw dat dit niet zomaar de geschiedenis is van één familie, maar dat het een inkijk geeft in van het leven van onze voorouders. Een geschiedenisboek dat je in één ruk uitleest. 28 juni 2010
Ik vind dat Suzanne Jansen er goed in is geslaagd, het familieverhaal duidelijk neer te zettten in de context van de historie van het Drentse Veenhuizen. Al lezend ontdekte ik dat we veel hebben geleerd van de geschiedenis en van gebruikte theorieen en methodieken. Als maatschappelijk werker ontdek ik echter ook de herhaling van zetten, onder steeds weer een andere naam of term. Tegenwoordig graag in het Engels. We zijn dus toch wel hardleers en daarom kunnen we ons zelf goed herkennen in de personages. Welke dan ook! 24 juni 2010
rond een familiegeschiedenis wordt het ontstaan van Veenhuizen en het reilen en zeilen van de al dan niet vrijwillige bewoners beschreven. Het geeft aanleiding de plaats en het museum te bezoeken, kortom een aanrader. tot de laatste pagina leesbaar 3 juni 2010
In dit boek wordt nogmaals duidelijk waartoe in hokjes plaatsen van mensen kan leidenof liever... lijden met een lange ij. Zie het boek dan ook als een waarschuwing voor de mensen van NU. Allemaal lezen dus!! 27 mei 2010
Een journalist schrijft journalistiek, een romancier literattur. In het geval van "Het pauperparadijs" is het de journaliste die literatuur voortbreng. Natuurlijk: het boek vertelt ons degelijk de geschiedenis van de fsamilie van de schrijfster. Eigen ervaringen en emoties maken onderdeel uit van het boek. Maar toch: de wijze waarop een stuk geschiedenios van Nederland wordt beschreven is je reinste literatuur. Een absolute anrader 27 mei 2010