Het Familiedrama Van Zoetermeer 4,1 5 8 8
Het is ongelooflijk, onbegrijpelijk, wat er in een mensenhoofd kan omgaan.Nooit, nooit en driemaal NOOIT, is er iets goed te praten, als een mens zijn eigen kind doodt. Een dier doodt zijn eigen jong in uiterste nood.Deze dader was voor zijn gruwelijke daad reeds een gevangene.Ook dat heb ik in dit boek gelezen. 14 april 2011
Jaren geleden hebben wij ook een familiedrama meegemaakt. Wel zonder vermissing, maar toch.Ik wilde eens lezen hoe de nabestaanden in dit drama het beleefden, alhoewel dit nog meer emoties teweeg bracht door de vermissing.En jawel, het wordt heel goed beschreven hoe gevoelens ervaren worden. Zo'n drama draag je voor de rest van je leven mee. Je leven wordt nooit meer hetzelfde. Ik vond wel een klein beetje troost en herkenning in het boek. 12 november 2010
Als je begint te lezen ben je nog argeloos maar steeds verder ben je verontwaardigd en begrijp je niet wat er in het hoofd van hem heeft afgespeeld. Zo'n leuk gezinnetje dat wordt vermoord. Verder heb ik er geen woorden voor. Het is goed geschreven en ik hoop dat haar ouders er steun uit krijgen. 12 augustus 2010
Erg indrukwekkend en verdrietig. Een boek om kippenvel van te krijgen! 10 juni 2010
Een gruwelijke misdaad, waarbij veel meer slachtoffers zijn dan je in eerste instantie zou denken. De ouders, familie en vrienden lijden levenslang en dat wordt mooi verwoord. Toch vind ik de schrijver erg veroordelend. Dat stoorde mij een beetje; hij is hierin geen partij, maar slechts de verteller. Ik laat het oordeel liever over aan de direct betrokkenen. De verhalen van die nabestaanden hebben mij diep geraakt, maar ik blijf toch - waarschijnlijk net als zij - met een hoop vragen zitten over de dader en zijn handelswijze. 13 mei 2010
aangrijpend boek die de gevoelens van nabestaanden, vrienden, collega's en iedereen die er direkt mee geconfronteerd zijn goed beschrijven. ben zelf inwoner van zoetermeer en heb toentertijd deze zaak via de media gevolgd. in die tijd heb ik via Haagsche Courant mijn medeleven vooral betuigd naar de nabestaanden (inclusief de familie van de dader). Het meest ontroerende vond ik de beschrijving dat er fotoos waren genomen van de opgebaarde slachtoffers en dat de vader/opa deze heeft ontvangen. ik kan me zo goed inleven dat je dan toch je verdriet kan verwerken. dat de auteur de opbrengst afstaat aan een goed doel vind ik ook top. 29 april 2010
Dit waargebeurde verhaal is sowieso gruwelijk, maar de auteur maakt het verhaal nog gruwelijker door de ouders van Claudia te vragen of zij nog in God geloven. Ondanks mijn geloof, lijkt mij dit niet ter zake doende. De ouders van Claudia zijn bijzonder sterk en onderlegd. Bovendien zijn er mensen geweest die de opgenomen tape voor de auteur uitvoerden. Ik zou mijzelf in dit geval en in het geval van wat sporadische vragen geen auteur durven noemen. De auteur staat de inkomsten van dit al geschreven verhaal af aan een zorginstelling, maar zou dit moeten herzien om het aan de nabestaanden zoals ouders, zus en buren van Claudia af te staan. Mijns inzien was de auteur met zichzelf bezig en zeker niet met een helaas bestaand drama. Er was ook geen moeite gedaan om de liefdevolle vrouw en moeder Claudia beter te leren kennen, hield zij van chocolade of van marsepein, wie was Claudia, waar hield zij van, waarom viel zij op Richard H. Er was zeker ook geen moeite gedaan om de dader aan te spreken of meer over zijn leven en gruwelijke daad te weten te komen. Auteur zijn houdt meer in dan dit eenzijdige epistel. 25 april 2010
Een boek dat iedereen gelezen moet hebben om in te zien wat het voor slachtoffers na 5 jaar nog steeds betekent om met de gevolgen van een familiedrama te leven. 22 april 2010