Het was een afschuwelijk dilemma: je kind zien wegkwijnen van honger en kou of het meegeven aan een wildvreemde, in de hoop dat die er goed voor zou zorgen. Tijdens de hongerwinter overleden in het westen van Nederland ruim twintigduizend mensen aan de gevolgen van honger en uitputting. Voor veel kinderen was evacuatie naar het platteland de enige kans om te overleven. De wanhoop van veel ouders was groot! Vier jonge vrouwen in de stad Groningen vingen (clandestien) dertien baby's op in hun Babyhuis Prinses Margriet.
De klantenbeoordelingen worden gecontroleerd (klik hier voor meer uitleg) voor en na de plaatsing. Als een beoordeling ondanks onze controle toch kwetsend is, klik dan op de 'meld misbruik' link bij de beoordeling.
Erg indrukwekkend!
Daisy Deckers 16-06-2011
Ik vond het boek erg indrukwekkend. Heel snel uitgelezen. De 2de WO is voor mij verre geschiedenis, maar het wordt erg realistisch als je het boek leest!
Via het Dagblad van het Noorden kwam ik achter dit boek en heb het vervolgens in twee momenten in een ademstoot uitgelezen. Over dit laatste deel van WO II "De hongerwinter 44-45" is niet erg veel te lezen. Dit boek geeft een nauwkeurige en realistische beschrijving van feiten. Zeer aan te bevelen voor je beeldvorming.
Het boek geeft een aangrijpend beeld over:
De hongersnood in Amsterdam in de laatste fase van de tweede wereldoorlog.
De moeilijke keuze: je kind van de honger laten sterven of weggeven aan een vreemde?
De liefdevolle behandeling van vaste verzorgsters in het Babyhuis Prinses Margriet!
De invloed van de opname en latere terugplaatsing van de babys op de rest van hun leven.
Mooi werk van Liefke Knol!
Het boek is op zich simpel bedacht maar door zijn eenvoud niet alleen illusrtatief voor die periode maar ook ontroerend. Het moet toch zeer ingrijpend geweest zijn om je kind aan vreemden af te staan niet wetend of je het terug zou zien. Voraal het tijdrekken om een kind op te halen is schrijnend en geeft aan de barre nood van de gezinnen in die tijd1!
Mooi boek. Je krijgt een kijkje in veel verschillende levens in de hongerwinter. Niet alleen in het babyhuis, maar ook in Amsterdam. Het is ook fijn om te lezen hoe het na de oorlog is gegaan. Het is geen diepgaand verhaal over de oorlog. Het is meer een verhalenbundel met verhalen van verschillende families die het babyhuis als overeenkomst hebben.