Een Keukenmeidenroman 4,6 5 56 56
Erg onder de indruk, zowel van het verhaal als de prachtige humoristische schrijfstijl van Kathryn Stockett. Altijd gedacht dat de slavernij in 1865 door Abraham Lincoln was afgeschaft maar dat het honderd jaar latertot de blanke Zuiderlingen nog steeds niet is doorgedrongen is echt niet te geloven... 29 juli 2010
Boek wat je niet kan weg leggen, je wil weten het verder gaat. leest prettig.er zit humor in het boek, en ook ontroering. Tegelijkettijd is het ook een klein stukje geschiedenis over onderdrukking en opstand. waar ik tot ik dit boek las eigenlijk niet op de hoogte van was. Compliment voor de schrijver. 24 juli 2010
prachtig boek echt om in een keer uit te lezen. Je wilt weten hoe het afloopt. 22 juli 2010
Een klein kijkje in de keukens van de (rijkere) blanke dames en hun zwarte hulpen in de huishouding. Je krijgt een goed beeld van de wereld in de jaren 50-60 in de zuidelijke staten van de USA, de rassenstrijd, M.L. King etc. Maar vooral prachtig beschreven is de dunne lijn tussen nabijheid en afstand. Want er is sprake van een grote betrokkenheid bij elkaar, terwijl gelijktijdig de machtsverhoudingen volledig scheef liggen. Een onmogelijke relatie. 5 juli 2010
In de dagen nadat ik het boek had uitgelezen miste ik de hoofdpersonen. Zo had ik meegeleefd. Prachtig boek, bedriegelijk eenvoudig geschreven, want je blijf er toch over nadenken. En napraten. Is dat niet wat een goed boek doet...? 22 april 2010
alweer enige tijd geleden dat een boek van bijna 500 pag. mij zo heeft gepakt,dat ik het naast mijn dagelijkse bezigheden,in minder dan 4 dagen uit moest lezen. vanaf het begin tot het eind zat ik er midden in,voelde de spanning van de hoofdpersonen. 15 april 2010
Wat een mooi en indrukwekkend boek over de rassenscheiding, een zwarte bladzijde uit de geschiedenis van Amerika. De auteur neemt ons mee naar Jackson Mississippi van de jaren 60. Ze vertelt op geloofwaardige wijze het verhaal over Aibileen en Minny, twee zwarte vrouwen die beide werken als hulp in een blank gezin en over Skeeter, de jonge blanke journaliste, die samen met hen hierover een boek wil schrijven.Vanaf het begin heeft het verhaal me in de greep. Het roept van alles bij me op. Boosheid, vanwege de onrechtvaardigheid, het gevaar en de vernedering, die de vrouwen moeten doorstaan. Lachkriebels, vanwege de humor die schuil gaat in de vaak rake opmerkingen en gedachten van Aibileen en Minny. Ontroering, omdat blijkt dat vriendschap en liefde toch volkomen los staat van huidskleur. De karakters worden zo levendig neergezet, zo goed invoelbaar, dat ik ze als het ware kon zien en horen. Je krijgt een band met hen en daarom heb ik ook na het lezen van de laatste bladzijde, met tegenzin afscheid genomen van deze drie sterke vrouwen.Eén kleine kritische noot... het zangerig Zuidelijk accent komt vertaald naar het Nederlands niet helemaal tot zijn recht. Dit is echter slechts een kleinigheid in vergelijking met wat het boek je verder als lezer te bieden heeft. Een keukenmeidenroman zou eigenlijk door iedereen gelezen moeten worden. Behalve dat het prachtig geschreven is, zet het je ook tot nadenken. Racisme zit zo diep geworteld dat het, waar dan ook ter wereld, helaas nog lang niet volledig tot de verleden tijd behoort.Een zeer goed debuut van Kathryn Stockett. Ik ben benieuwd naar de boeken die hopelijk nog van haar gaan verschijnen. 14 maart 2010
Een keukenmeidenroman is werkelijk een prachtig geschreven boek over het verschil tussen blank en zwart,het speelt zich af in de begin jaren 60 in Jackson MississippiHet verhaal gaat over twee zwarte hulpen, Aibileen en Minny, en over een blanke vrouw,Skeeter.Skeeter wil schrijfster worden en besluit een boek te gaan schrijven met behulp van de zwarte hulpen door ze te laten vertellen hoe ze door hun blanke werkgeefsters behandeld worden.Ik vond het een erg mooi boek,voelbaar is de angst als het boek is uitgegeven, stel je voor dat hun werkgeefsters het ontdekken!Eigenlijk heel triest om te lezen hoe de blanken hun zwarte hulp gebruiken, maar hartverwarmend om te lezen hoeveel de hulpen van de kinderen houden die ze onder hun hoede hebben.Het blijft ongelooflijk eigenlijk dat "de blanken" zo "de zwarten" behandelen, wat bezielt mensen om wit beter te vinden dan zwart?Hoe goed is het dat nu Obama president is,dat hadden de mensen in de zestiger jaren nooit kunnen denken.Kathryn Stockett heeft een ontroerend,meeslepend en soms ook humoristisch boek geschreven. 16 februari 2010