De Som Der Dagen 4,3 5 7 7
Wat een heerlijk boek weer!! Nagenoeg alle boeken van Allende heb ik gelezen maar na de kinderboeken had ik er even genoeg van maar na het lezen van De som der dagen ben ik weer helemaal in de ban van Allende. Het boek is een eerlijk en open relaas van haar leven na de dood van haar dochter Paula. Je kunt ook lezen dat ze de Amerikaanse " way-of-live" aardig heeft overgenomen, als er zich een familieprobleem voordoet, van welke aard dan ook, gaat ze in therapie. Maar ook haar spirituele kant komt ruimschoots aan bod. Ik vind het jammer dat ik het boek weer uit heb.... 11 oktober 2009
Isabel beschrijft prachtig hoe ze een periode in haar leven heeft ervaren. Haar manier van schrijven spreekt me zeer aan. 13 september 2009
een fantastisch boek, doorleefd, het hart op de tond... je voelt onmiddellijk een groot gevoel van sympathie voor Isabel Allende's clan (zoals ze het zelf zegt). 20 augustus 2009
Zoals altijd leest het boek van Allende erg prettig. In het begin komt het erg chaotisch over. De verhaallijnen van haar leven lopen dwars door elkaar heen. En er wordt geregeld verwezen naar verder in het boek. Ik vond het wel een mooi boek. De samenhang tussen haar leven en wanneer ze haar boeken geschreven heeft vind ik mooi. En haar familie is erg boeiend. Het boek verveelt niet. Alleen aan het eind krijg je ineens het onzalige idee dat het wel eens een van haar laatste boeken zou kunnen zijn. Wat ik toch echt niet hoop. Kortom een aanrader! Zeker voor de fan. 27 mei 2009
Het boek is in een fraaie stijl geschreven en is ook goed leesbaar.Het onderwerp: de familie wederwaardigheden van de schrijfster na de dood van haar dochter Paula zijn boeiend tot halverwege het boek, want dan bereik ik als lezer het punt van afhaken. Misschien komt dat door haar clan-idee waar je als nuchtere Nederlander niet aan gewend bent en dat daardoor op een gegeven moment begint te irriteren. 1 april 2009
Als liefhebber van Isabel Allende vond ik het wel interessant meer over haar privé leven te weten te komen. Ik kan me echter wel voorstellen als dit het eerste boek van de schrijfster is wat iemand leest dat het dan wat tegenvalt. Je moet echt haar boeken hebben gelezen om de context beter te begrijpen. Maar desalniettemin heb ik gelachen om haar humor en haar "kloekerigheid". Maar ontroerend was weer het verlies van haar dochter. 5 maart 2009
een boek zoals ik het graag lees, allende als verhalenvertelster.je wordt opgenomen in haar clan, de pieken en dalen je zit er direkt middenin. 28 februari 2009