Zeven vriendinnen vormen een hechte leesclub, hoewel Barbara er sinds haar faux pas een beetje uit ligt. Met z’n allen gaan ze een literaire cruise maken in de Schotse wateren onder leiding van hun favoriete auteur, Gideon de Wit. Eenmaal op de boot met ‘hun’ schrijver loopt alles totaal in het honderd. Renate Dorrestein weet ook met dit boek haar lezers keer op keer te boeien en te verrassen.
De klantenbeoordelingen worden gecontroleerd (klik hier voor meer uitleg) voor en na de plaatsing. Als een beoordeling ondanks onze controle toch kwetsend is, klik dan op de 'meld misbruik' link bij de beoordeling.
tegenvaller
agnes 28-07-2011
voor mij niet het beste boek van een van mijn favoriete schrijfsters. Het leest erg stroperig.Ook het tussentijdse commentaar aan de rechter komt erg onnatuurlijk over. Ik moet me er echt toe zetten om verder te lezen. Heb het nog niet uit, wie weet wordt het toch nog wat. Voorlopig zeg ik : jammer !
Wat vond ik dit een waardeloos boek. Boeken zijn bij mij goud en heilig, maar dit mag van mij de open haard in. Ik kende nog geen boeken van Renate en dat zal hierna helemaal zo blijven. Van het thema (een leesclub van vrouwen, die met hun favoriete schrijver mee op een cruise gaan) zou echt een leuk verhaal gemaakt kunnen worden, maar dit viel zwaar beneden mijn verwachtingen. Alsof je naar een paar saaie zeurderig door elkaar heen kletsende vrouwen moet gaan zitten luisteren tegen je wil in. Het vertellen van het verhaal aan een rechter kan een verhaal maken en breken, maar dit was me er echt doorheen slepen. GEEN SUCCES. Geef mij dan maar weer liever een "OEK", die zo afkeurend beschreven werd.
Dit boek leest inderdaad niet als een standaard boek, aan het eind geeft de schrijfster ook aan waarom dit het geval is. Ik vind het een humoristisch boek dat fijn leest. Ik kom zelf regelmatig in Schotland, en kan de Schotse humor ook erg waarderen.
Ik ben een groot liefhebber van de boeken van Renate Dorrestein en heb ze allemaal gelezen maar dit verhaal vond ik wel erg mager. Het begint goed maar dan lijkt het wel of de schrijfster en geen zin meer in heeft en er in een paar bladzijden een einde aan raffelt. De noten in de vorm van toeristische tips nemen bijna de helft van het boekje in beslag. Ze zijn soms wel grappig maar leiden nogal af van het verhaal. Nee, ik vind dit boekje zijn geld niet waard.
herkenbaar Renate Dorrestein boek. Af en toe een beetje anders als anders maar blijft prettig leesbaar en, niet onbelangrijk, het blijft boeien. Het zgn interview vond ik een echte meerwaarde, omdat het de schrijschrijver/schrijfster de kans geeft om keuzes over hoe en waarom kenbaar te maken. De voetnoten over Schotse gewoontes of andere wetenswaardigheden was leuk maar voor het boek geen must.
Ik vond het een heerlijk boek(je). Eens wat anders dan altijd maar alle regels van het schrijven aanhouden. Het boek had van mij dikker mogen zijn, zo heerlijk leesbaar! De extra info achterin was leuk bedacht, maar voor mij persoonlijk niet van toegevoegde waarde.
Een zeer spannend en humoristisch boek.
Leuk ook dat er naar diverse 'herkenbare schrijvers' wordt verwezen.
Taalgebruik soms wat erg grof, maar voor belezen Dames kan het nét nog.
In het begin een ander boek als de meeste andere, toch blijft het boeien omdat je benieuwd bent naar de afloop. Het wordt naar mate het boek vordert steeds leuker. Erg interessant zijn de verwijzingen naar de voetnoten achterin die eigenlijk een brede kijk geven op Schotland, heel herkenbaar als je er ooit geweest bent. Ook het naschrift van Renate is erg leuk. Al met al een aardig boek wat makkelijk leest.
Wat mij niet duidelijk geworden is, is waarom het verhaal verteld wordt in een rechtbank. Het verhaal op zich wordt goed verteld en je wilt ook wel blijven lezen, maar dat het herkenbaar is of echt een must have, dat kan ik niet zeggen. Het is ook vrij kort. De toevoeging van de toeristische tips had voor mij niet gehoeven.
Ik lees Dorrestein altijd graag om haar verrassende personages. Helaas vond ik die hier niet terug. Teveel stereotypes en teveel uitgegaan van de algemene mening over oudere vrouwen. Had een stuk genuanceerder en leuker gekund. Zeker door haarzelf!
De leesclub is een boek waar je even doorheen moet. Het hele verhaal wordt verteld, letterlijk. Er is dus geen sprake van dialogen, sfeerbeschrijvingen en andere zaken die je normaliter in een roman tegenkomt. Wanneer je echter gewend bent aan deze vertelling (en dat gaat verrassend snel) leest het boek prettig. Het verhaal zit goed in elkaar en het eind is zondermeer verrassend. Kortom, ga je nog op een korte vakantie? Neem dit boek mee!
Oude "mutsen" blijken vitaal en vol venijn hun eigen reisje op te maken. Grappige vertelling waarbij zelfspot als vanouds de boventoon voert. Sleept je van het begin af aan mee, omdat in het begin een beetje in het vage wordt gelaten waar je nu precies mee te maken hebt. Moord, ja, maar een rechtszaak .... of ligt het toch net even anders.
Dit boek, met een pakkende titel, want ook ik maak deel uit van een leesclub, valt tegen. Niet herkenbaar, het verhaal loopt niet. Jammer, er had veel meer in gezeten!!
in het begin een beetje rommelig maar gaande weg pakt het boek je toch en is het een boek wat je lekker weg leest.zeker een boek voor even tussendoor.
jeanne
in tegenstelling tot de andere boeken van de schrijfster heb ik moeite om er in te komen. ik heb het boek nu 2 weken in huis en nog steeds niet uit. dat geeft aan hoe ik het vind.