Bij de voorbereidingen voor de dit najaar uit te zenden tv-serie De Oorlog stuitte een onderzoeker van de NPS vorig jaar in het Joods Historisch Museum op een bijzonder dagboek. In dit dagboek, geschreven in de eerste helft van 1943, beschrijft een joodse vrouw haar rampzalige ervaringen op weg naar de vernietiging. Na haar arrestatie wordt ze enige tijd vastgehouden in de Hollandse Schouwburg in Amsterdam. Elke dag noteert ze de taferelen van wanhoop op die verzamelplaats voor joden. Daarna verblijft ze drie maanden in Vught. Ze schrijft er vrijwel elke dag, over de dwangarbeid, de wreedheid van de bewakers en het gruwelijke kindertransport, waarvan ze begin juni 1943 ooggetuige is. Haar dagboek is in feite een lange aanklacht tegen haar vervolgers, geschreven in een directe, rauwe stijl. Na uitvoerig speurwerk is vast komen te staan wie dit unieke document geschreven heeft: Klaartje de Zwarte-Walvisch. Een joodse vrouw uit Amsterdam, naaister van beroep. Ze is niet ouder geworden dan 32 jaar. Ze werd gedeporteerd, van Vught naar Westerbork, en van daar naar Sobibor. Haar dagboek bleef lang verborgen, maar ziet nu het licht: een aangrijpende getuigenis uit de eerste hand van een van de 102.000 Nederlandse slachtoffers van de holocaust.
De klantenbeoordelingen worden gecontroleerd (klik hier voor meer uitleg) voor en na de plaatsing. Als een beoordeling ondanks onze controle toch kwetsend is, klik dan op de 'meld misbruik' link bij de beoordeling.
Ongelooflijk en ongelooflijk goed
Patricia 18-03-2011
Wat een ongelooflijk indrukwekkend boek om te lezen. Kon het gewoonweg niet wegleggen en had het dus ook snel uit. Een ontzettende aanrader voor al diegene die meer over het leven in kamp Vught willen weten.
Het verslag is zodanig, dat ik, die geen oorlog heb meegemaakt en me dus moeilijk in zo'n situatie kan verplaatsen, toch een diepe woede op voelde komen tegen al diegenen, duits of hollands, die in de oorlog zo walgelijk tekeer zijn gegaan tegen de medemens.
Het zoveelste boek waarin alle ellende van de 2e wereldoorlog goed wordt weergegeven. Vooral als het om de vervolging van de joden gaat. Dit mag nooit vergeten worden. De schrijfster heeft een heel goed beeld geschetst hoe zij hebben moeten lijden onder het, toentertijd, nazi bewind. Afschuwelijk en mens onterend.
Zeer indrukwekkend hoe dit verhaal naar buiten is gekomen; dit alleen mag al een wonder heten. Waar het verhaal doorgaans stopt bij het oppakken door de Duitse bezetters gaat dit verhaal juist verder. Een zeer gedetailleerd oogverslag die vaak alle voorstelingsvermogen te boven gaat. Heb je het niet meegemaakt zal je het nooit begrijpen. Een aanrader tegelijkertijd met het dagboek van Anne Frank; voor volwassenen en jongeren! een boek om in éen keer uit te lezen en diep over na te denken!
Waar Anne Frank stopte met schrijven, begon Klaartje De Zwarte-Walvisch te schrijven..
Els Kiewik 13-11-2010
Tijdens de voorbereiding van de documentaireserie “De Oorlog”, op 16 januari 2008, stuiten twee NPS- medewerksters in het Joods Historisch Museum op een “anoniem”document. Het blijken dagboeknotities van een joodse vrouw te zijn over haar verblijf in Kamp Vught in 1943. Na maanden van onderzoek ontdekken zij haar identiteit. Het dagboekje bevat notities geschreven vanaf haar arrestatie op 22 maart 1943 in de Tweede Oosterparkstraat te Amsterdam, over haar verblijf in de Hollandsche Schouwburg met haar man Joseph en daarna over het kampleven in Vught, tot haar transport naar Westerbork op 4 juli 1943. Bij elkaar een periode bestrijkend van drie en een halve maand. Haar leven eindigt twee weken na aankomst in Westerbork, in de gaskamer van vernietigingskamp Sobibor, op 16 juli 1943.
Het boekje is een schreeuw van verontwaardiging en mentaal verzet van een sterke, beschaafde vrouw die van de ene op de andere dag gedwongen wordt zich te onderwerpen aan een barbaars regime. Vastbesloten was Klaartje om zoveel mogelijk te noteren wat zij in het kamp meemaakte en waarvan ze hoopte dat deze notities ooit de “buitenwereld”zouden bereiken. Dat men te weten zou komen welke vernederingen en psychisch en lichamelijk leed zij moesten ondergaan. Zo is zij getuige van het beruchte kindertransport op 7 en 8 juni 1943, waarbij alle moeders met jonge kinderen moeten worden afgevoerd. Zij schrijft dan:
“Zoals men wel eens onwillekeurig een stukje papier versnippert, zo werden harten en zielen verscheurd en uit elkaar gerukt. Alles ging aan flarden. Alles werd vertrapt. Elk hartje, onverschillig of het klein of groot was, werd vertrapt, besmeurd en onherstelbaar verwoest. Dit was beschaving. Dit was cultuur. Dit was het nieuwe Europa.”
Het had maar weinig gescheeld of de notities van Klaartje hadden de buitenwereld nooit bereikt..
Els Kiewik
Het is echt een ontroerend en droevig boek. Ik kan het daarom ook niet aflezen.
Het boek moet daarom ook een les zijn voor ons dat zoiets nooit maar dan ook nooit meer mag gebeuren iedereen is gelijk ongeacht ras geloof of sexe.
Heb er moeite mee dit boek door te lezen.
Wat een ellende.
Wat kunnen mensen elkaar dit aandoen.
Maar het belangrijkste. Hoe kan iemand dit overleven??
Ik kon boek niet in één keer uitlezen.
Dit boek grijpt je vast en wil je niet meer loslaten! Iedereen zou het moeten lezen. Mooi, rauw, verschrikkelijk en bovenal: Waar.
Onbegrijpelijk dat mensen elkaar dit hebben aangedaan. Letter voor letter maak je de emoties mee. Wat mij betreft verplichte kost!
Het is echt een boek om aan te raden voor mensen, die van dit thema houden. Erg mooi en wat een moedige vrouw. Ik had het boek in 1 dag uit, het blijft je bezig houden.
Een moedige vrouw , om in die omstandigheden te durven wat zij deed. Het heeft lang geduurd voor dat haar wens in vervulling ging.Deze tijd van de verschrikkingen
mogen nooit vergeten worden.
een zeer indrukwekkend boek!
Het boek grijpt je, en laat je niet meer los.
Voor de generatie die de oorlog niet mee heeft gemaakt, is het een manier om je een indruk te geven van de verschrikking van de tweede wereldoorlog.
Een boek dat iedereen gelezen moet hebben
Geweldig boek in 1,5 dag uitgelezen,het is mooi geschreven,spannend en in een zeer rauwe stijl geschreven.Je voelt alles wat ze meemaakt!Eindelijk een dagboek wat in de concentratie-kampen is geschreven en toch naar buiten is gekomen.Ontroerend is het verhaal ook...je weet helaas dat ze dood gaat,maar toch...Het grijpt je meteen vanaf het begin!Super goed boek voor alle liefhebbers van oorlogs-dagboeken.Een must-have om te lezen!
Een indrukwekkend verslag van een nauwelijks te omvatten periode in de Nederlandse geschiedenis. Wat destijds de Joodse mensen is aangedaan is eigenlijk met geen pen te beschrijven maar Klaartje de Zwarte-Walvisch deed dat op haar bijzondere manier toch. Sommige stukken kun je nauwelijks met droge ogen lezen.
Een bijzonder dagboek,geschreven door een bijzondere vrouw!Waar voor ons Anne Frank stopte met schrijven gaat klaartje juist verder.De kracht van deze vrouw die zich onder bijzondere omstandigheden staande houdt is enorm. Ze verliest nooit de hoop op een goede afloop en ondanks dat haar alles wordt afgenomen in het kamp, ze behoudt haar trots en zelfrespect.van mij kreeg ze na het lezen heel veel respect!!!
Bijzonder dat redacteuren van een tv-serie dit dagboek gevonden hebben na 66 jaar in een archief te liggen.Het is zo authentiek, zo direct geschreven, zo helder. Klaartje geeft in niet mis te verstane taal een beschrijving van wat mensen elkaar aandeden in oorlogstijd in ons eigen land. Eigenlijk nog zo recent en zo dichtbij. Ook al heb je er veel over gelezen, ook al weet je er veel van, dit boek is een getuigenis die iedereen zou moeten lezen.Het is meer dan een aanklacht, je leest de woede en begrijpt de onmacht.Onvoorstelbaar dat dit eens werkelijkheid was in Nederland.
Ik heb al vele oorlog boeken gelezen en ben elke keer weer gegrepen door het onrecht dat de mensen is aangedaan. Ik heb dit boek in een keer uitgelezen zo hield het me vast. Het is hartverscheurend geschreven en zeker op het eind lopen de tranen over mijn wangen.
inderdaad ook ik heb zoals waarschijnlijk velen al veel oorlogs boeken gelezen, maar dit is de eerste keer dat ik een probleem heb om het te lezen, zeer aangrijpend het maakt je kwaad, emotioneel , ik had problemen om het uit te lezen, maar ik voelde me tot de schrijfster verplicht het uit te lezen............
Een boek zoals ik niet eerder heb gelezen over de oorlog. Wat gebeurde er nou werkelijk in zo'n concentratiekamp? Niet weinig, is mijn ervaring na het lezen van dit boek. Het dagelijks (harde en hongerige) leven. Maar ook staat er in beschreven hoe Nederlands leidsters vrolijk mededen in het vernederen van de Joden. Kortom een aanrader die je niet mag missen!
Een hele goede en duidelijke omschrijving over hoe het er in kamp Vucht aan toe ging .Drukt je heel erg met je neus op de werkelijke feiten,en zorgt er zeker voor dat je de gruwelen van de tweede wereldoorlog nooit kan vergeten!
Alles ging aan flarden (Klaartje de Zwarte-Walvisch)
Margreeth 27-05-2010
Eigenlijk al heel veel boeken over de oorlog gelezen. Wat er in Kamp Vught dagelijks gebeurde is door deze ooggetuige zo zuiver opgetekend. Het nodigt je uit om het boek in één keer uit te lezen.
Een indrukwekkende kijk op de dagen die volgen nadat een jonge vrouw wordt opgepakt en naar Vught wordt getransporteerd. Heldere kijk vanuit haar eigen dagboek, in haar eigen woorden, op de (on)menselijke situaties die zich daar voordeden. Ik heb het gelezen in de dagen 4/5 mei van dit jaar... Een belangrijke aanvulling op Anne Frank's achterhuis wat mij betreft ! Zéér indrukwekkend.
Ik heb veel boeken gelezen over de 2e wereldoorlog, maar nog nooit zo'n exemplaar in handen gehad die geschreven is vanuit het hart en zo realistisch is neergezet als in dit boek. Een echte aanrader en in één adem uit te lezen.
Klaartjes wens:"'dat alles wat ik opschrijf, ooit de buitenwereld zal bereiken" is vervuld.Zeker niet te laat! Absoluut het lezen en weten ward. Wat een dappere meid!!
Klaartjes wens:"'dat alles wat ik opschrijf, ooit de buitenwereld zal bereiken" is vervuld.Zeker niet te laat! Absoluut het lezen en weten ward. Wat een dappere meid!!
een geweldig boek
is een heel aangrijpend boek
nu lees je ook andere verhalen over die verschrikkelijke oorlog
is ook maar goed dat ze hetverhaal in boekvorm hebben uitgebracht
is echt een aanrader om te lezen
Alles ging aan flarden is een zeer goed, indrukwekkend en aangrijpend oorlogsdagboek. Klaartje de Zwarte-Walvisch,een Joodse vrouw, schrijft dit unieke document tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het is een bijzonder verslag dat een hoge historische waarde heeft, daar dit boek tijdens verblijf in Hollandse schouwburg en concentratiekamp Vught en Westerbork is geschreven. Alle andere dagboeken stoppen eigenlijk voor die tijd of zijn in verhalende vorm na die tijd geschreven. Dit boek is overigens geen echt dagboek; soms schrijft ze een stukje over de toekomst en er wordt niet dagelijks geschreven. Maar het is een goedlopend, duidelijk relaas.
Wat ik iedereen kan aanraden, is om te starten met lezen wanneer het dagboek begint (pagina 25). De voorgaande pagina's vertellen nl. al veel dingen over de inhoud van het boek.
Dit boek geeft een duidelijk beeld van de gruwelijkheden die hebben plaatsgevonden tijdens de Holocaust. Wat mij verder duidelijk bij zal blijven, is hoe Klaartje zo optimistisch, moedig en strijdbaar is gebleven, temidden van al deze ellende. De regie over haar leven werd haar ontnomen, maar haar lust en strijd om te leven, raakte ze niet kwijt. Helaas heeft dit niet mogen baten, Klaartje werd uiteindelijk in Sobibor vermoord op 32-jarige leeftijd.
Ik vind dat iedere Nederlandse scholier dit boek zou moeten lezen, tijdens de lessen geschiedenis. Het geeft een indringend beeld van de Jodenvervolging in Nederland. Gezien de geschiedkundige waarde, vind ik het jammer dat de tekst weliswaar hetzelfde is gebleven; maar de vroegere spelling is vervangen door nieuwe spelling. Ik had het in de oude spelling met taalfouten nog een origineler document gevonden.
Op pagina 143 schrijft Klaartje 'Is het overdreven als ik beweer dat alles wat ik hier schrijf de werkelijkheid nog lang niet nabij komt? Alleen zij die dit leed persoonlijk meegemaakt hebben, zij zullen het begrijpen. En zij die het niet meegemaakt hebben en dit eens zullen lezen, zij moeten het begrijpen.' Klaartje, 66 jaar later is je wens uitgekomen en is je dagboek gevonden en uitgegeven!